| Profil von shadow~'o'~ shadow's space ~'o...FotosBlogListen |  Extras  Hilfe |
|
~'o'~ shadow's space ~'o'~28 Oktober อยู่ดีนึกครึ้มๆว่าอยากมาอัพ อุอุงาน
ช่วงนี้งานโหดมากๆเลยอ่ะ ที่บริษัทมีขึ้นระบบใหม่ (Domain) มีปัญหาหลายอย่างจิง แก้อันโน้นเจออันนี้แล้วก็เจออันนั้น
โอ๋ย...ปวดกระบาลจิงๆ แล้วยังต้องอยู่รอคนของ Fujitsu ที่มาขึ้นระบบให้แก้ Policy ตั้งแต่ต้นเดือนละ ยิ่งช่วง2อาทิตย์หลัง
กลับบ้านเร็วสุด 3 ทุ่ม ดึกสุด 5ทุ่มครึ่งง่ะ -*- สุดๆเรย โคตรเหนื่อย นี่คงเหนื่อยยาวไปถึง กลางปีหน้า เพราะว่า Project นี้
ยาวถึงกลางปีหน้า อ๊ากกกก...ฆ่ากันให้ตายไปเลยดีกว่า สู้(จน)ตายคับ
แต่ก็มีบางเรื่องให้รู้สึกดี อิอิ มันเป็นวันที่ (27 ต.ค 2550) น่าจดจำอีก 1 วันเลยอ่ะ ความประทับใจ ความสุข ความตกใจ
แล้วอีกมากมาย ไม่น่าเชื่อว่า 1 วันความรู้สึกมากมายจะเกิดขึ้นได้ ^^ 22 Februar งานรับปริญญา วันที่ 18-02-2550ลืมไปเรยว่ามี space ด้วยเรย ไม่ได้อัพบ้างเรย -*-
นี่นึกออกเรย มาอัพบ้าง
เรยเอารูปเพื่อนๆมาโชว์ อิอิ
ดีใจกะเพื่อนๆทุกคนด้วย เย้ๆๆๆๆ 22 April เพิ่งกลับมาจากเกาะช้างนัดกะเพื่อนไว้วันที่19-21 เมษา ว่าจะไปเกาะช้างกัน 4 คน แต่มีเพื่อนคนนึ่งติดธุระเรยไปกันแค่ 3 คน - -
น่าเสียดายอยากให้ไปกันเยอะๆ หนุกดี
วันแรกก็ขับรถไปกันเองต้องกางแผนที่ดูตลอดทาง (เหมือนเดินทางไปต่างประเทศเรย อุอุ) พอไปถึงตราด
ก็ต้องไปหาท่าเรือเพื่อข้ามไปฝั่งเกาะช้าง เส้นที่เข้าไปหาท่าเรือ ลึกจนนึกว่าหลงแล้วนะเนี่ย วนไปวนมาตั้งนาน
กว่าจะหาท่าเรือเจอ (เหมือนบ้านนอกเข้ากรุงเรย - -) เรื่อที่ข้ามฝากเรื่อลำเบอเร่อเรย ไม่น่าเชื่อว่าจะลอยน้ำได้
เล่นเอารถข้ามไปหลาย 10 คัน น่าตื่นเต้นดี อุอุ พอถึงก็ต้องไปหาที่พักที่จองไว้ กว่าจะถึง ถนนบางจุดก็ชัน
บางจุดก็โค้งซะ เสียวดี! ตอนแรกขับก็ยังเป็นป่านะ พอสักพักอย่างกะอยู่ที่คนที่ มีโรงแรม Seven ที่ขายของเต็มเรย
แต่ก็เป็นช่วงๆ พอเรยไปอีกก็เป็นป่าอีกเหมือนเดิม พอหาที่พักเจอก็เข้าไป เช็คอิน ก้อเที่ยงๆละมั้ง เข้าก้องพักไม่
ต้องพูดอะไร เข้าไปนอนก่อนเรย 555 พอถึงบ่าย 2 ครึ่ง พี่เค้าก็มีเรียกให้เตรียมตัวว่าจะไปเที่ยวน้ำตก ก็รีบเตรียม
ตัวซะดิบดี ขึ้นรถพอขับไปซะพักฟ้าเริ่มมืดๆ และแล้วฝนก็ตกลงมา - - เลยได้นั่งรถกลับมาที่พักใหม่ พี่เค้าบอกว่าวัน
สุดท้ายค่อยไปละกัน พอถึงบ่าย 4.30 พี่เค้าก็มาเรียกใหม่ให้ไปกินข้าว+พายเรือ+ดึกๆไปดูหิ่งห้อย
(แต่งวดนี้ไปกะคนอื่นๆด้วย) ขับไปสักพักก็เหมือนเดิม ฝนตก เหอๆ ก็คิดว่าสงสัยได้กินข้าวอย่างเดียวแล้ว
เค้ามีงบให้กิน 3คน / 600 บาท ก้อเรยสั่งอาหารมีกินกัน พอกินเสร็จเท่านั้นและ ฟ้าใสอย่างกะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเรย
งงมากๆ ?_? แต่ก็ดีจะได้พายเรือเล่น ตอนแรกก็คิดว่าจะพายกัน 3 คน เรือลำเดียว แต่เหลือแต่เรือ พายได้ 2 คน 2 ลำ
อ้ายเราต้องพายคนเดียวนี่ดิ *-* ไม่เคยพายมาก่อนเรย ตื่นเต้นนิดๆ แต่พอได้ลงไปพาย ง่ายกว่าที่คิดเยอะเรย เท่านั้นและ
พายไม่ยั้งเรย อุอุ เพิ่งรุ้ว่าสนุก ไม่น่ากลัวอย่างที่คิด พายๆไปได้สักพักใหย่ๆ ฟ้ามืดพอดี ก็ขึ้นมารอแปปนึงเค้าก็พอ
นั่งเรือไปดูหิ่งห้อย เข้าไปที่ลึกๆ เป็นเหมือนป่าโกงกาง เข้าไปเรอกๆก็ไม่เห็นมีไร (อาจจะเพราะว่ามืดๆด้วยก็ได้)
แต่เข้าไปอีก ก็เจอไปสีเขียวๆดวงเล็กๆ ไม่กี่ดวง ก็เฉยๆ แต่ต้นถัดๆไปนี่ดิ เกือบทั้งต้น (นึกถึงต้นคริสมาส มีไฟประดับดิ)
สวยอ่ะ เห็นแบบชัดๆเรย เพราะตรงนั้นมืด พอไปถึงสุดก็กลับออกมา พอขึ้นจากเรือก็ให้ขึ้นรถกลับที่พัก จบไป 1 วัน
วันที่สอง ต้องตื่น7 โมง เพราะต้อง ตื่นมาอาบน้ำกินข้าวให้เสร็จก่อน 8.30 เด๋วพี่เค้ามารับไปดำน้ำดูปาการัง
(จาบอกว่าดำน้ำก็ไม่ได้ เพราะว่าใส่ชูชีพลอยดูจากผิวน้ำ) ต้องนั่งรถออกจาที่พักไปท่าเรือ (คนละท่ากับที่เอ่รถข้ามานะ)
พอถึงท่าเรือก็ต้องรอคนอื่นด้วย เพราะว่าไปกับเยอะ เรือก็ลำใหย่หน่อย พอคนครบก็ออกเรือ ไปที่แรก (ลืมบอกไป
ดำทั้งหมด 4 ที่ ) จากท่าไปที่แรก ปาไปเกือบ ชั่งโมง กว่าจะถึงเล่นเอาจาหลับไปหลายรอบ อิอิ ก่อนจะถึงเข้าก็จะเอา
แว่นดำน้ำที่มีที่ปิดจมูกด้วย กะ ที่หายใจทางปาก เรียกว่าไรนะ สน็อคเกิอร์ อะไรเนี่ยและ ไม่ค่อยรู้จัก เหอๆ พอถึงก็ตื่นเต้นดี เพราะไม่เคยดำน้ำดูปาการังสักครั้ง+ไม่เคยใช้อ้ายที่หายใจทางปากด้วย อุอุ แต่อยากจะบอกว่าน้ำใสๆมากๆ
คนพื้นที่เค้าให้มองแล้วถามว่าลึกเท่าไรก็ บอกว่า 7-8 เมตร แต่พี่เค้าบอกว่า ตั้ง10กว่าเมตร ได้ยินแล้วงงมากๆ ว่า
ลึกขนาดนี้ยังมองเห็นด้านล้างอีก แถมมีปลาว่ายตรงไหนเห็นหมดเรย มีคนให้ขนมปังปลามาแย่งกันใหย่เรย
พอได้ลงไปก็ก้มลงไปมองได้แปปนึงก้ต้องเงยหน้าขึ้นมา เพราะว่ายังหายใจทางปากไม่คล่อง พอคล่องหน่อยก็
สบายละทีนี้ ไปเรยๆมองแล้ว สวยดีอ่ะ ปาการัง เต็มเรย มีหลายสี รูปร่างแปลกๆอีก แต่เม่นทะเลเยอะ สุดๆ สักชั่งโมง
ก็เรียกให้ขึ้นแล้วไปที่ที่2 ที่ตรงนี้ปาการังไม่ค่อยมี เพราะเหมือนกับเป็นหาดทรายธรรมดา แต่ไปว่ายไปตื้นๆหน่อยก็
เห็นเหมือน ก้อนไรไม่รุ้รูปร่างเหมือนหนอนตัวเบ้ง ก็ลองจับมันขึ้นมาดู สรุปว่าเป็นปลิงทะเล บางตัวยาว บางตัวอ้วนๆ
แต่พอจับขึ้นมามันหดเหลือตัวนิดเดียวเอง ตลกดี หาดนี้ไปนั่งริมหาดสักพักก็ขึ้นเรือไปที่ที่3 ตอนแรกคิดว่าจะไม่ลงแล้ว
เพราะมันเหมือนกว่าว่ายน้ำธรรมดาอีก ก็ดันมีชูชีพแล้วมันว่าไม่ค่อยไป เหนื่อยมากๆ แต่พี่เค้าบอกว่าหาดนี้สวยที่สุด
(เหมือนฟ้าดินกลั้นแกล้ง อิอิ) ก็ลงไปดำดูอืม จิงแหะตรงนี้สวยสุดเรย ปาการังดูสมบูรณ์ แล้วก้มีดอกไม้ทะเลหลายสีมากๆ ที่อื่นไม่เห็นดอกไม้ทะเลเรย แต่ตรงนี้โขดหินเยอะมากๆ ตอนจาไหว้กลับเรือ โดนคลื่นสัดไปกระแทกกะหินด้วย
- - เจ็บโคดๆ เพราะมันกระแทกตรง ... เออ ลืมบอกไปมันเป้นอยู่ใต้น้ำแค่คืบเดียว - - ถึงกะหมดแรงเรย พอถึงเรือก็ไปนั่งพักก่อนเรย เหอๆ แล้วก็ไปที่สุดท้าย ตรงนี้ไม่ได้ได้ดำเรยเพราะเหนื่อยกะหมดแรงกะที่กระแทกด้วย :X ไปแช่น้ำอยู่ท้านเรือ อย่างเดียวเรย พอเค้าเรียกกลับที่นี้ก็นั่งกลับไปที่ท่าเรือแล้ว กว่าจะถึงก็6โมงเย็นพอดี + เสื้อผ้าเกือบแห้งหมดพอดี
คืนนี้หลับเป็นตายกันหมด
วันสุดท้าย วันนี้ก็ต้องตื่นเช้าอีก เพราะว่าต้องไปเล่นน้ำตกแทนวันแรกที่ฝนตก ออกจากที่พัก8.30 ถึงที่โน้น9.00 แต่ต้องเดินเข้าไปอีก เกือบ 15 นาที แต่พี่เค้าบอกว่าจะมารับตอน 10.30 ได้เล่นน้อยไปหน่อย พอเดินไปถึงก็พอมีคนอยู่แล้ว
ก็เดินดูทั่วๆก่อนแล้วค่อยลงไปเล่น น้ำตกตรงนี้ เป็นรูปเหมือนวงรียาวๆ น้ำใสมากๆ ตามความรู้สึกชอบมากๆ ไม่รุ้เพราะว่าเป้นคนชอบเล่นน้ำตกรึเปล่าน๊า ก็ว่ายเล่นไปกลับสัก2 รอบ แล้วก็ เล่นๆกะเพื่อนๆ ตรงนี้บรรยายไม่ค่อยดู แบบว่าสวยมากๆ ดูแล้ว ธรรมชาติสุดๆแล้ว เล่นสักพักก็ต้องกลับ เพราะเด๋ยวพี่เค้ามารับแล้ว+ต้อง เช็คเอ๊าท์กอ่น เที่ยงอีก พอกลับที่พักก็อาบน้ำ เก็บของ แล้วก็ ออกเดินทางกลับบ้าน พอถึงประมาณจันทบุรีก็หาไรกินกัน แรกๆก้ไม่ได้คิดอะไร คิดว่าตคิดมากไปเอง แต่สักพัก ก็ถามเพื่อนๆว่ารู้สึกเหมือนกันเปล่าว่า มีแต่คนมอง เหมือนพวกเราเป้นตัวประหลาด งงมากๆแต่ก็ไม่รุ้จะทำอะไรได้เรยรีบๆกินแล้วก็ออกเดินทางต่อ แล้วเพื่อนคนนึ่งก้บอกว่าอยากไป Outlet ที่ท่าเรือแหลมฉบัง ก็ต้องกางแผนที่ดูเส้นทางเหมือนเดิม ก็ขับไปเรื่อยๆ เพราะต้อง ไประยอง แล้วก็ไป พัทยา แล้วก้อไปศรีราชา แต่ ดันเลี้ยวผิดทาง
ตรงแยกที่จะไปพัทยา กลายเป้นขับกลับไปเล้นระยองใหม่ 555 เพื่อนคนขัยรถเซ็งเรย ก็รีบขับกลับเพราะเริ่มจาเย็นแล้ว
เพื่อนคนที่ขับรถ แบบว่ารถมันเยอะแล้ว มันก็ขับจี้+ตบไปสูง+บีบแตรเป้นบางที แล้วด่าเป้นระยะ ก็ต้องวนกลับจากทางที่ผิดนี้ไปสักเกือบๆ50โลได้ พอไปถึงก็บ่าย5โมงกว่าแล้ว เดินไปดูได้ แปปเดียว เค้าก็ประกาศ ว่า ท่านผู้มีอุปการะคุณทุกท่าน ทางห้างจะปิดให้บริการในเวลา 18.00 น. ท่านมีเวลาอีก 5 นาทีในการใช้บริการ แบบว่าเข้าไปตัวยังไม่ทันเย้นเรยก็ต้องออกมาแล้ว อุอุ แต่ก็ไม่มีใครบ่นอะไร เพราะว่าของที่ดูมีน้อย เนื่องจากมีการ Sale ที่ พารากอน ไปเมื่ออาทิตย์ก่อน
(เพื่อนบอก) แล้วก็ขับมาถึงกรุงเทพก็แยกย้ายกันกลับบ้าน จบทริปนี้
ไว้มีไปเที่ยวได้มีโอกาสจะมาบอกเล่ากันใหม่นะ
ปล.รูปทริปนี้อยุ่ที่เพื่อนอีก 2คน เพราะว่าไม่ได้เอากล้องไป อิอิ
28 März หายขี้เกียจละหลังจาปีใหม่ ชีวิตกเรื่อยๆตามเคย อยุ่บ้านทุกวัน ไม่เล่นเกม ก็ออกไปเล่นกีฬาเล็กๆน้อยๆ
อยุ่บ้านทุกๆวัน รู้สึก ไรค่าชะมัด อยากได้งานทำเร็วๆๆๆๆ... แต่ดันเลือกงาน เหอๆ แย่อิ๊บ
ก้อพอมีงานมาบ้างแต่ บริษัทอยุ่ โคดไกลบ้าน รังสิตงี้ พอได้แถวสีลมแต่ทำงานเป็น กะ
หยุดก็ไม่ตรงกะชาวบ้านเค้าเรย
งวดนี้กะว่าเจอ อะไรแถวๆสีลม ว่าจะเอาแมร่งหมดแล้ว (อ่ะ โทดที ลืมตัว อิอิ)
เออ... ไม่ได้เจอเพื่อนๆนาน คิดถึงเหมือนกันแหะ เป็นไงกันบ้างหว่า คงสบายดีกันทุกคนน๊า
คงจบกันเทอมนี้กัน (เกือบ) ทุกคนนะ ขอแสดงความดีใจไว้ล่วงหน้าคับผม กับคนที่จบ
คนที่ไม่จบก็ไม่ต้องเสียใจไปนะ เพราะว่า จบเร็วก็ต้องโดนกดดันเรื่องงานอีก - -
จบช้าๆ ใจเย็นๆ ไม่ต้องรีบร้อน แต่ว่าเอาให้จบละกัน 555 (อุ๊บ! โทดที ลืมตัวอีกแล้ว :p )
สัก 5 ปี อย่าให้เกินนี้ ไม่งั้นชักจาเยอะไปละ แล้วรับปริญญาก็เรียกกันได้ ถ้าไม่ติดอะไร
ไปแน่นอนงับ
สุดท้ายก่อนไป ขอบคุงเพื่อนๆทุกคนที่เสียเวลาแวะมาอ่าน
และคนที่ไม่รุ้จักยังมีแวะมาดู ดีใจเจงๆๆ
03 Januar โย่ว!! เพิ่งกลับมา ^^"ไง ก่อนอื่น สวัสดีปีใหม่ (ถึงแม้จะช้าไปหน่อยนะ อิอิ) ก่อนเรยดีกว่า ขอให้ทุกคนมีความสุข สมหวัง มีเงินมีทอง
ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บนะ ตลอดปีเรย
นี่ก็เพิ่งกลับมาเหนื่อยจิงๆ ง่วงนอนมากๆด้วยนะ แต่มาอัตเดด หน่อยไม่มีไรมานานแล้ว
ไปแม่ฮ่องสอนมา เอาของไปให้เด็กๆที่บนเขามา ก็มี เสื้อผ้า ขนม หนังสือ ปากกา ดินสอ อุปกรณ์กีฬาเล็กๆน้อยๆ
โรงเรียนนี้อยู่บนเขาอ่ะ ติดๆชายแดนเรย แล้วก้อมีไปร่วมทำบุญอีกมากมาย ^^ อิ่มบุญไปตามๆกัน อิอิ
แล้วขากลับ มีแวะไป ดอยอินทนนท์ แปปนึงด้วยนะ แปปเด๋วจิงๆ >.< แวะที่ตาก อีกทีไปไหว้ หลวงพ่อทันใจ
(ขอไปมากมายเรย อิอิ) พอมาถึงช่วง นครสวรรค์ ดีนะ ขับเลี่ยงเมืองมาอ่ะ ไม่งั้นะ ป่านนี้ยังไม่ถึงบ้านชัวร์ๆ
เพราะว่าสาย เอเซีย (ไม่รู้จักหรอก ผู้ใหญ่เค้าพูดกันอ่ะ - -") รถติดสุดๆ ไม่สิ ต้องบอกว่า โคดๆเรย
ไปแล้วดีก่า ง่วงมากๆ ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆแล้วกัน ^^ 06 Dezember วันเกิด A ที่ BU อ่ะเกริ่นนิดนึง หุหุ เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม เป็นวันเกิดของ เอ พอดีวันที่ 1 มีเรียน Oracle กะ เก้ กับ ต่อ
แล้วพอเลิกเรียนมาก็เจอ นัท กะ ตุ๊ก รออยู่ แล้วตุ๊กก็อยากไป Lotus อ่อนนุช เพื่อไปซื้อซองใส่มือถือ อุอุ
(ไปกันทั้งหมด 5 คน นัท เก้ ตุ๊ก ต่อ บาส) ก็เรยไปเดินกันสักพัก แล้วเกิดหิวกันก็เรยไปหาอะไรกินกัน
ก่อนเดินไปกินข้าวเดินไปเจอ ตุ๊กตาหมาสีขาว น่ารักดี แต่คิดอยู่ว่าอาจจะซื้อเค้กให้ ก็เรยยังไม่ซื้อ
ไปกินข้าวกันก่อนอ่ะ พอกลับมาก็ตกลงได้ว่าจะ ซื้อตุ๊กตาหมาสีขาวให้เอ แต่ร้านปิดแล้ว
ก็เรยเข้าไปดูใน Super ว่ามีอะไรให้ซื้อดี เดินไปแปปนึงก็เจอ ตุ๊กตาหมีนุ่มนิ่ม 3 สี (เออ ลืมบอกว่าไปต่อ
กลับไปแล้ว ตั้งแต่ มา Lotus ตอนแรกเรย เพราะฉะนั้นเหลือกัน 4 คนนะ<บอกทำไมนะว่า 4 คน อิอิ>)
เก้ก้อ จะเอา 3 สี เรย (เหมือนจาซื้อให้ตัวเองเรย 555) นัทก็ชอบใหญ่ สรุปชอบกันหมด 555
ก็เลือกตัวสวยๆกันใหย่เรย พอซื้อเสร็จก็จาไปส่งตุ๊กที่หอ พอส่งเสร็จก็โทรถามเอว่า จาไปมหาลัยเปล่า
เอบอกว่าไม่มาม. เพราะว่าวันที่ 3 ค่อยไปเอาใบจบทีเดียว พอเอบอกงี้แย่แล้ว แผนล่ม - - กว่าจะเจอเออีกทีก็
ตั้งวันที่7 โน้น เรย เก้บอกว่า ไม่เอาอ่ะเลยวันเกิดไปแล้ว เก้เรยบอกว่า สารถี (คือนัทนั้นเอง อิอิ) ว่า
ไปหาเอที่หอเรยดีกว่า อุอุ พอไปก็จะโทรหาเอว่าอยู่ซอยอะไร (เหมือนฟ้าดินเป้นใจไม่ให้เอรู้ว่าจะเอาของไป
ให้ เอเรยปิดมือถือไปแลัว) ที่นี่ก็ไม่รู้ทำไงดี เก้บอกว่าโทรหากานดิ เพราะว่า กานอยู่หอเดียวกะเอนี่น่า
แต่กว่าจะโทรหากานได้โทรไปหาคนอื่นเต็มเรย (เบอร์คนสวยหายาก จิงๆ 555) พอหาได้ก็โทรไปให้กานลงมารับข้างล่างหน่อย พอขึ้นไป ให้กานเคาะเรียก่อน แล้วบาส เก้ นัท แอบอยู่ ข้างๆ แปปนึงก็ โผล่ไป Happy Birthday กะ เอ (เอ เขิลใหณ่เรย 555 เหมือนกะที่กานบอกระหว่างขึ้นลิฟเรย) แล้วยังเห็นพี่เอ อีกด้วย ขาวมั่กๆเรย น่ารักด้วย
คุยสักพักก็กลับบ้าน นัทไปส่งอีกแล้ว (เกรงใจอ่ะ)
จบแล้วอ่ะ ว่าแต่รุ้สึกว่าเล่าอะไรเยอะแยะอ่ะเนี่ย 555
แต่ก็อยากเล่าอะ อุอุ
25 November อ่านเจอจากเว็ป kapook ดีโดคปรัชญาพุทธกับคนรัก (ที่ไม่รักเรา) ที่มาจาก Forward Mail ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหญิงสาวคนหนึ่งผิดหวังในรักเนื่องจากคนรักของตนได้มาทิ้งไปจึงกำลังจะฆ่าตัวตาย ขณะนั้นเองมีพระธุดงส์รูปหนึ่งผ่านมาพบเข้าจึงได้กล่าวให้สติกับสีกา ว่า "โยมจะทำอะไรรึ" หญิงสาวตอบ "อิชั้นจะฆ่าตัวตายเพราะไม่รู้จะอยู่ไปทำไม มีแฟนๆ ก็มาทิ้งไปเจ้าค่ะ" พระธุดงส์จึงได้เทศนาให้หญิงสาวฟังว่า "เหตุใดโยมจึงต้องเสียใจเล่าในเมื่อคนที่ควรจะเสียใจควรจะเป็นแฟนของโยมสิ" หญิงสาวหยุดคิดและถามกลับไปด้วยความสงสัยว่า "ทำไมล่ะเจ้าคะ" พระธุดงส์ตอบว่า "ในเมื่อโยมมิได้สูญเสียสิ่งที่สำคัญไปเลยน่ะสิ" หญิงสาวตั้งใจฟังพระธุดงส์แล้วก็ตอบกลับไปว่า "ไม่จริงหรอกค่ะดิชั้นสูญเสียแฟนอันเป็นที่รักยิ่งไปนะเจ้าค่ะ" พระธุดงส์ตอบ "โยมได้สูญเสียคนที่มิได้รักและห่วงใยโยมซึ่งจะมีค่าอันใด แต่แฟนโยมซิที่สูญเสียคนที่รักและห่วงใยเค้าเช่นโยม ใครควรจะเสียใจกว่ากันล่ะโยม" ....
อ่านแล้วก็ดีแหะ อุอุ ไปเอามากจาหไหนเนี่ย แล้วเพื่อนๆว่าไงกันหว่า... วันเกิดเก้วันนี้วันเกิดเก้ <24 พฤศจิกายน 2548> แอบมี surprise ให้เก้นิดหน่อยอ่ะ เพื่อนซื้อเค้กให้เก้ แล้วแอบไปให้ที่โรงอาหารอ่ะ แต่กว่าจะรอเก้มานั่งเข้าที่ได้ ก็นั่งรออยู่หลังโรงอาหารกับเอ รอ..แล้วรออีกก็ยังไม่โทรมาเรียกสักที จนหน้าเค้กเหนื่อยออกใหย่เรย ^^ สักพักก็ยิงมาก้อรีบจุดเทียนแล้วก็ยกไปเดินไปแปปเดียวเอง แต่เทียนเจ้ากรรมอ่ะดิ ละลายเร็วสุดๆ ไปถึงโต๊ะเทียน <วันเกิด> ก็หมดไปตั้งครึ่งอันแล้ว ทีนี้วางเค้กกะจะร้องเพลงเก้รีบบอกว่า "อย่าๆอายเค้า" 555 อ้ายเรากะให้อายซะหน่อย แต่ไม่มีใครร้องเรย Y.Y อดเรยง่ะ แต่ก็ไม่เป้นไร เออลืมบอกไปว่าปักเทียนไป 22 อัน ตามวันเกิดจ้าวป้า 555 <เด๋วเก้มาอ่านโดนว่าแน่ อิอิ> มีคนกินเค้กตั้งหลายคน มี เก้ นัท ต่อ เอ ผึ้ง บาส ตุ๊ก กุ๊ก ด้วย แต่กินเค้กเกือบไม่หมดง่ะ <อาจจะเพราะเห้นหน้าน้องผึ้งก็เป็นได้ อิอิ> อุอุ ก็ไม่มีอะไรมากมายหรอก
มาบอกเล่ากันเฉยๆอ่ะ 14 November โย่ว ว่างๆนั่งว่างๆไม่มีไรทำเรย เมื่อวันเสาร์ที่ 12 มีงานคืนสู่เหย้าที่ไตรมิตรก็ไม่ได้ไปง่ะ
เพราะว่าพ่อมาแล้วต้องไปทำธุระกะพ่อ เพื่อนเคืองกันเปล่าเนี่ย >.<"
นัดกันซะดินดี แต่ไว้เจอกันคราวหน้าจะเอาตังค์ค่าโต๊ะไปให้น๊า (อย่าลืม
ทวงด้วยหล่ะ อุอุ เด๋วลืม) สงสัยว่าจามีคนไปไหมนะ? เห็นมีแต่คนจาไม่ไปอ่ะ
โต๊ะก็จองไปแล้ว คนออกเงินไปก่อน หัวฟูพอดีเลย เหอๆ
โทษทีนะงับ
11 November ... เฮ้อออ ~ ไม่รุ้จาอธิบายยังไงดีเน้อออ
ก็อยากรุ้ว่า ผู้หญิงเค้าคิดกันยังไงนะ ปกติที่รุ้จักกัน เจอกัน ก็พอเดาออกบ้างว่าเป้นคนยังไง
(แต่อย่ามาถามนะว่ายังไงบ้าง บอกไม่ถูก) แต่พอเจอคนไม่แสดงออกอารายเลย แล้ว...
ไม่รุ้จาทำไงต่อไปดี... ต้องเล่นของแทนและ เอิ๊กๆๆ (โอมเพี้ยงงงง!!!!!) เหอๆชักเพี้ยนไปกันใหย่
ใครรุ้บอกทีจ้า
เออ แล้วเป้นใครเค้าจาบอกได้อ่ะเนี่ย (อ๊ากกกก ~ โง่จิง)
แล้วจิงเปล่าอ่ะ ว่า ผู้ชายมักจะคิดไปเองว่า ผู้หญิงเค้าสนใจเรา ทั้งๆที่เค้าแค่พูดคุยแบบเพื่อนกับเราเอง
ถ้าจิงคงแย่เนอะ อุอุ สงสัยคงได้คิดไปเองเรื่อยๆ เปื่อยๆ ไปวันๆ คนเดียวสงสัย >.<
(อันนี้ได้ยินมาเยอะ อืมม น่าจะจิงแหะ)
แล้ว ถ้าพยายามต่อไปโดยไม่มีหวัง ก็คงหยุดที่ "เพื่อน" ดีกว่ามั้ยเนี่ย เหนื่อยเหมือนกันแหะ
ถ้าไม่เจอเองคงไม่รุ้อ่ะ ว่าคนอื่นเค้า เหนื่อยกันแค่ไหน (รึว่าแค่นี้คิดมากไปเองหว่า จิงๆแล้ว
อาจจะยังไม่ได้ทำไรเลยก้ได้มั่งเนี่ย)
ครั้งแรกที่คุย ก็รู้สึกเวอร์ๆ ไปก่อนแล้ว (หลังจากที่ไม่ได้คุยกันนาน) แต่หลังจากที่คุยกัน 3-4 ครั้ง
ก็เริ่มรุ้สึกว่าไม่มีอะไรในก่อไผ่และ สงสัย อุอุ ก็คุยกันเป้นเพื่อนท่าจะดีกว่า(ป่ะ) (แอบอยากให้ไม่ช่าย แป่ว)
แล้วคนที่พูดถึงมาอ่านแล้วเค้าจาว่าไงหว่า แต่ชั่งเถอะเค้าคงรู้บ้างและ แต่คนไม่ได้คิดไรอยุ่แล้วนิ
เง้อ... ก้คงไม่มีไรเกิดขึ้น คุยกัน(ทาง MSN อ่ะ)ได้ปกติอยู่แล้วนิ (รึจากลายเป้นเค้าไม่คุยกะเราเลยหว่า
แย่อยุ่นะเนี่ย)
<งั้นต้อง โอมม มะ รึ กึ กึ๋ย โอมม มะ รึ กึ กึ๋ย อย่ามาอ่านนะ อิอิ รึว่า อ่านแล้วไม่ให้รู้ตัวดีก่าเนอะ 555>
โอ๊ววว พิมไปพิมมายาวเหมือนกันแหะ เรา รึว่า เป้นคนเพ้อเจ้ออ่ะเนี่ย 555
สงสันคนอ่านท่าจะหาว่า "อ้ายบาสนี่ เป้นเอามากนะ 555"
พอและๆ ดีก่าเนอะๆ อิอิ |
|
||||
|
|
